ΚΕΕΛΠΝΟ

Λοιμώδης Μονοπυρήνωση

Γενικές Πληροφορίες

image_print

Η λοιμώδης μονοπυρήνωση είναι ένα οξύ λοιμώδες σύνδρομο του οποίου ο συνηθέστερος αιτιολογικός παράγοντας είναι ο ιός Epstein-Barr (EBV). Μεταξύ άλλων, ο ανθρώπινος κυτταρομεγαλοιος (CMV), ο HIV, οι ιοί της ηπατίτιδας Α,B και C, διάφοροι αδενοϊοί, ο ιός της ερυθράς, όπως και το πρωτόζωο τοξόπλασμα έχουν «ενοχοποιηθεί» για την κλινική εκδήλωση λοιμώδους μονοπυρήνωσης.

Ο EBV ανήκει στην ομάδα των Ερπητοϊών (Human Herpes Virus 4, HHV 4) και είναι εξαιρετικά μεταδοτικός. Ο τρόπος μετάδοσής του είναι μέσω των σωματικών εκκρίσεων, ιδιαιτέρως του σάλιου γι’ αυτό και η λοιμώδης μονοπυρήνωση αποκαλείται και ‘’νόσος του φιλιού’’.  Η λοίμωξη από EBV είναι κατά κύριο λόγο ασυμπτωματική στα παιδιά, ενώ παρατηρείται συνήθως σε νεαρούς ενήλικες ηλικίας 15 εώς 24 ετών. Σημειώνεται ότι, το κατά προσέγγιση 90-95% των ενηλίκων παγκοσμίως είναι οροθετικοί στον EBV.

Οι συμπτωματικοί ασθενείς συνήθως εμφανίζουν πυρετό, κακουχία και γενικευμένη κόπωση, συμπτώματα τα οποία στην πορεία συνοδεύονται από οξεία φαρυγγίτιδα, αμυγδαλίτιδα, λεμφαδενοπάθεια και/ή σπληνομεγαλία η οποία διαρκεί περισσότερο από ένα μήνα.  Πολύ συχνά η λοιμώδης μονοπυρήνωση εμφανίζεται με γενικευμένο εξάνθημα, παρόμοιο με εκείνο  της ιλαράς, του οποίου η εμφάνιση αυξάνεται δραματικά ύστερα από χορήγηση αμπικιλλίνης ή αμοξυκιλλίνης. Τα συγκεκριμένα αντιβιοτικά χορηγούνται για τη θεραπεία της βακτηριακής αμυγδαλίτιδας, η οποία πολύ συχνά αποτελεί εσφαλμένη διάγνωση κατά την πρώτη επίσκεψη στον θεράποντα. Για την αποφυγή του σφάλματος αυτού, συστήνεται η διενέργεια μόνο-τεστ (τεστ μονοπυρήνωσης), μια εξέταση που ανιχνεύει γρήγορα τα ετερόφιλα αντισώματα (συγκολλητίνες).

 

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση γίνεται μετά από εξέταση των αντισωμάτων. Ειδικότερα:

Ειδικότητα ~ 100%, ευαισθησία 85%

Αντι-ιικά αντισώματα αντιγόνων καψιδίου (anti-VCA)

                           Anti-EBNA-1 IgG

 

ΣΤΟΝ ΟΡΟ ΠΑΛΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ ΠΡΩΤΟΛΟΙΜΩΞΗ
anti-VCA IgM

 

+
anti-VCA IgG

 

+ +
Anti-EBNA-1 IgG

 

+

 

Σκοπός της διάγνωσης είναι η διάκριση της λοιμώδους μονοπυρήνωσής  προκαλούμενη από EBV, από άλλα αίτια όπως ιογενής ηπατίτιδα, HIV λοίμωξη, λοίμωξη από CMV, τοξοπλάσμωση καθώς και από την στρεπτοκοκκική φαρυγγοαμυγδαλίτιδα, τη διφθερίτιδα και την οξεία λευχαιμία, ώστε να επιτυγχάνεται η βέλτιστη δυνατή θεραπευτική προσέγγιση.

 

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

Η θεραπεία είναι κυρίως συμπτωματική.

Η μη έγκαιρη και σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση, όπως και η ανοσοκαταστολή έχουν συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιπλοκών.

 

ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

Οι περισσότερες από τις παρακάτω επιπλοκές σημειώνονται σε ποσοστό <1% κατά τη διάρκεια οξείας πρωτοπαθούς μόλυνσης από κατά τη διάρκεια οξείας πρωτοπαθούς μόλυνσης από EBV

Από το νευρικό σύστημα

Από το αιμοποιητικό

Εκδηλώσεις από τα υπόλοιπα συστήματα

Συναφείς κακοήθειες

Βιβλιογραφία

image_print

 

 

image_print